ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ
จะจำไว้เสมอ…

เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม
สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน
แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ

ช่วงเวลาดีๆที่เธอและฉันไม่ต้องกังวลอะไร
เป็นช่วงเวลาดีดี ที่เราทั้งสองจะมีแต่ความเข้าใจ
วันนี้เป็นวันดีดี วันนี้เราควรจะทำอะไร

วันที่อะไรอะไร ก็ดูจะเหมือนจะคอยเป็นใจให้กัน
วันนี้จะทำอะไร ก็ดูจะเหมือนไม่ต้องระแวงระวัง
วันนี้คือวันดีดี มีฉันและเธอคนดีเท่านั้น

มีบรรยากาศฝนตกรถติดช่วยฉัน
ยังมีมือเปล่าว่างอยู่ให้จับเท่านั้น
ลองดูที่แก้มฉัน เธอนั้นว่ามีอะไร
เอามือไปแตะหน้าผากว่าตัวร้อนไหม
เอาเธอมากอดข้างกายไม่แบ่งใครใคร
มีเราเพียงเท่านั้น มีเธอและมีฉัน อยู่ในวันสำคัญของเรา

คิดจะเอาอะไรก็ดูจะเหมือนจะง่ายจะดายอย่างใจ
อยากได้อารมณ์อะไร จะเย็นจะร้อนจะช้าจะเร็วอย่างไร
เธอนั้นพูดมาดีดี ฉันพร้อมให้เธอคนดีทุกอย่าง
อยากให้มันเป็นยังไง จะยืนจะล้มจะนั่งจะนอนอย่างไร
ปวดเนื้อเมื่อยตัวยังไง ไม่นานไม่ช้าก็คงจะคลายกันไป
มีพร้อมแค่เรื่องดีดี เธอพร้อมที่จะยินดีอีกไหม

ก็แค่ไม่อยากให้วันนี้ผ่านพ้นไปจะทำยังไงอยากหยุดเวลาไว้
ในวันที่มันปลอดภัย มีเธอที่เคียงข้างกาย… สองเรา

เธอ… เธอเป็นสีชมพู เธอมีโลกของเธออยู่ ที่ฉันไม่อาจล่วงรู้และไม่เคยเข้าไป
ส่วนฉันเป็นสีเทา มีแต่ความเหงารอบรอบกาย ไม่รู้เลยในความหมายอะไรมากกว่านี้
แต่เธอกับฉันก็เดินเข้ามาชิดใกล้
มาทำให้ฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีใหม่
เหมือนชีวิตของเราไหลปนกัน
โลกฉันก็ดูจะเปลี่ยนสีไป

อะไรเป็นของเธอ ก็กลายอะไรของฉัน
เมื่อเราต่างเทสี ผสมละลายเข้าด้วยกัน
โลกของเธอและฉันก็สดใส กว้างใหญ่ขึ้นกว่าวันนั้น
เมื่อสีทั้งสองผสมกัน วันนั้นก็จะเป็นสีของเรา

เรา… ผลัดกันเดินเข้าไป สู่โลกคนละใบ
สุดท้ายก็ต่างไม่รู้ว่าโลกของใครเป็นของใคร
เมื่อในวันนั้นเธอเข้ามาใกล้ใกล้
มาทำทำฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีใหม่
และสีของเราไหลรวมกัน
โลกของฉันก็ค่อยค่อยเปลี่ยนไปทั้งใบ

โอ้… เมื่อเธอได้เข้ามา
ฉันก็ได้เห็นอะไรที่มากกว่า
จากนี้และเรื่อยไป
จากนี้ทั้งหัวใจ ก็คงจะไม่มีอะไรเหมือนเดิมใช่ไหม

อะไรเป็นของเธอ ก็กลายอะไรของฉัน
เมื่อเราต่างเทสี ผสมละลายเข้าด้วยกัน
ก็คงจะเป็นไปตามทฤษฎีที่เขาบอกไว้ว่ามัน
เมื่อสืทั้งสองผสมกันนั้น

ก็คงจะไม่มีอะไรเหมือนเดิมได้อย่างวันนั้น
เมื่อสืทั้งสองผสมกัน เมื่อนั้นมันก็จะเป็นสีของเรา