สำหรับภาคนี้ด้านบทก็เขียนได้ค่อนข้างลงตัวกว่าภาค i และ ii โดยในภาคนี้เน้นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครมากขึ้น เรียกว่าเป็นจุดร่วมของส่วนแรก (i, ii) และส่วนหลัง (iv, v, vi) ได้อย่างลงตัวอย่างเหมาะสม (แม้แต่ทรงผมจานคู่ของเจ้าหญิงเลอา ก็ได้มาปรากฏอยู่ในภาคนี้ ให้เห็นว่ามันเป็นทรงผมสมัยรุ่นแม่) ด้านดนตรีทำได้กลมกลืนกับตัวหนังในภาคนี้ จนให้ความรู้สึกต่างจากภาคอื่นๆที่ดนตรีจะเด่นเป็นช่วงๆ (เอ๊ะมันดีหรือไม่ดี?) ภาคนี้ไม่มี sound ใหม่ๆที่น่าสนใจ (มีแต่เสียงสัตว์ประหลาด กับเสียง r4 หัวหลุด วิ้ววว) // ใน episode ii ผมชอบเสียง seismic charge มากๆ ตอนได้ยินครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ ก็ประมาณว่า …เฮ้ย บ้าไปแล้วหนิ sound แบบนี้ มันคิดได้ไงฟะ! อึ้งจริงๆ (แล้วก็ตีตั๋วเข้าไปดูในโรง digital อีกรอบในวันต่อมาเพื่อฟังเสียงนี้อีกครั้ง)