ไปอัมพวา ก็ได้ซีดีกลับมาด้วย (ตอนแรกว่าจะซื้อเสื้อ แต่ลายไม่ถูกใจ แม้ว่าจะเขียนว่า เป็นเสื้อเพ้นท์มีตัวเดียวในโลก…) ซีดีที่ซื้อมา เป็นความบังเอิญเดินผ่านตอนกลับ มีคุณคนสีไวโอลินมาเล่นข้างทาง สะดุดหูเลยได้เสียเงินซื้อมา 3 อัลบัม เขาว่าเอาเพลงเก่า มาเล่นใหม่ด้วยไวโอลิน ซึ่งก็เพราะไปอีกแบบ (จากที่ฟังเขาเล่นตรงนั้น) อัลบัมก็ทำเองบันทึกเอง เป็นซีดีอาร์ธรรมดา ในหน้าปกก็ไม่มีรายละเอียดใดใด (อย่างน้อยก็น่าจะใส่ชื่อผู้ประพันธ์ไว้หน่อยนะครับ) มีแค่รายชื่อเพลงตามที่เห็นนี่แหละ ปีที่ทำก็ไม่มีระบุ เลยเดาว่าเป็น ๒๕๕๐ ทั้งหมด


Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

เสน่หา | ธนกฤต ชุณห์วิจิตรา (๒๕๕๐) ★☆☆☆☆
เปิดอัลบัมมาด้วยเพลงชื่อ “เสน่หา” ที่มีเสียงอิเลคโทนแปร่งแปร่ง ใครจินตนาการไม่ออก ให้นึกถึง public karaoke แบบบ้านบ้าน ที่มีจอคอมพิวเตอร์แล้วก็ไมค์ ให้คนขึ้นไปร้องโหยหวน มีเสียงแบ็คกราวด์เป็น midi แบบนั้นเลย สยองมากมาย ลำพังเพลงที่มีโน๊ตสวยแบบนี้ แค่เสียงไวโอลินอย่างเดียวก็น่าจะพอแล้ว หรือถ้าอยากจะเพิ่มเสียงเข้าไปอีก ก็สามารถอัดเสียงไวโอลินอีกแทร็ค แล้วค่อยเอามารวมกันก็ได้ ไม่ควรใช้เสียงดนตรีแบบ midi เด็ดขาด เพราะมันไม่ได้เข้ากันเลย ไม่รู้จะหยิบเพลงไหนมาให้ฟัง พยามเลือกอันที่มีเสียง midi น้อยที่สุดแล้ว ก็เลยได้เพลง “ล่องแม่ปิง” มาให้ฟังกัน

รักเอย | ธนกฤต ชุณห์วิจิตรา (๒๕๕๐) ★★☆☆☆
เปิดอัลบัมด้วยเพลง “รักเอย” น่าจะเป็นอัลบัมที่ทำหลัง เสน่หา เพราะแบ็คกิ้งแทร็คฟังดูมีตระกูลขึ้นอีกนิด แม้ว่าจะยังคงเป็นเสียงดนตรีสังเคราะห์อยู่ แต่มีการใช้เสียงไวโอลินอัดซ้อนทับลงไป ฟังดูสุนทรีย์มากขึ้น เพลงอื่นในอัลบัมก็ฟังดูดีขึ้นกว่าอัลบัม เสน่หา แต่ก็ยังมีเพลงที่ใช้เสียง midi แปร่งแปร่ง โดยเฉพาะเสียง percussion ฟังเป็น midi มากมาก หยิบเอาเพลงรักเอยมาให้ฟังกัน เพราะฟังแล้วเป็นเพลงที่ชอบที่สุดในอัลบัมนี้

สายน้ำและเส้นเสียง | ธนกฤต ชุณห์วิจิตรา (๒๕๕๐) ★★★★☆
อัลบัมนี้ฟังดูดีที่สุด เสียงบันทึกมาดูมีมิติกว่าสองอัลบัมก่อนหน้า แต่หน้าปกเขียนว่า vol.๑ (ต้องเป็นเลขไทยด้วย) เลยไม่รู้ว่าตกลงอันนี้เป็นอัลบัมแรกหรือเปล่า ถ้าเป็นอัลบัมแรกจริง ก็จะงงงงว่า ทำไมอัลบัมหลังมันยิ่งด้อยลง เปิดอัลบัมมาด้วยเพลง “แม่กลอง” ที่มีเสียงไวโอลิน และ percussion ฟังดูเข้ากันไพเราะดีทีเดียว ต่อด้วยเพลง “ตลาดน้ำ” อา… ไปอัมพวาตลาดน้ำ ก็ต้องมีเพลงนี้สินะ ต่อด้วยเพลงช้าซึ้งอย่าง “ความหลัง” เพลงที่เหลือก็เรียบเรียงได้เข้ากัน ทั้ง “เดิน” “ยามเย็น” ไปจนถึง “ลาวดวงเดือน” ก่อนปิดอัลบัมด้วยเพลง “ร่ำลา” ได้อย่างโศกซึ้ง

ใครสนใจก็ไปหยิบหาซื้อได้ที่อัมพวา [hihi]
หรือโทร.ติดต่อ คุณ ธนกฤต ชุณห์วิจิตรา ที่หมายเลข ๐๘๖-๓๖๖๘๕๑๔ หรือ ๐๘๖-๓๑๑๒๐๓๓
หรือทางอีเมล์ teeviolin@hotmail.com

2008.07.08