ขอบ่นก่อนละกันครับ ทำงานกันเชื่องช้าอีกแล้ว ประกาศบอกประตูเปิด 19:00 น. แต่เปิดเอาจริงตอน ใกล้ๆสองทุ่มโน่น ระหว่างรอก็ไปซื้อแซนวิชของ au bon pain มากัดไปหนึ่งคำ รสชาตินรกมาก กินไม่ลง สรุปว่ากิน mcdonald’s fries แทนไปหนึ่งถุงยังอร่อยกว่า… พอประตูเปิดแล้วก็ รอ รอ รอ รอ อีก รอกว่าท่านผู้ชมทั้งหลายจะเคลื่อนตัว เข้ามาในบริเวณที่แสดงคอนเสิร์ต ต่างคนต่างคิดว่า เข้าไปก็ต้องไปนั่งรอ เพราะกว่านักดนตรีจะมากก็คงช้าอีก ผู้จัดเขาก็คงเห็นคนน้อยๆเลยยังไม่เริ่มสักที สงสัยพวกที่เข้าเชื่องช้านี่ เป็นพวกได้บัตรฟรี ห่วยจริง สรุปว่าช้ากันทั้งสองฝ่าย แถมก่อนหน้ามีวงเปิดด้วย จำชื่อไม่ได้ goose (ห่าน) หรือเปล่า? ดนตรีก็โอเค แต่ทำไมต้องร้องสำเนียงแบบพี่ป๊อดด้วย วงนี้ร้องไปครึ่งอัลบัมได้มั้ง ต่อจากนั้นก็รอท่านวง keane ต่อ ต้องนั่งฟังเพลงที่เขาเปิดกรอกหูจบไปอีกหลายเพลง

มองไปโซนด้านตรงข้าม ตรง block ที่ใกล้เวที เห็นที่ว่างเยอะเลย แต่ตอนจะจองบัตรตรงนั้น มันบอกเต็มหมดแล้ว! ทำให้ผมต้องกระเถิบมาอีกสอง block และราคาก็เ่ท่ากับ block นั้น สงสัยมัน reserve ไว้ให้พวกหมู แน่นอนว่าหมูไม่รู้จักวง keane ทำให้ที่ตรงนั้นเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

จริงๆอยากได้ที่หน้าเวที แต่ด้านล่างทั้งหมดเป็นบัตรยืน! กลัวเมื่อยเลยขอนั่งดีกว่าที่ชั้นบน ไม่ต้องแหงนคอมองด้วย มองลงไปชั้นล่างก็เห็นคนซื้อบัตร 2,200 บาทมายืนกันเยอะเหมือนกัน ด้านหลังรั้ว 1,500 บาทมีประมาณสิบกว่าคนได้ แน่นอนว่าหลังจากจบเพลงแรก คนหลังรั้วก็ปีนรั้วข้ามมาด้านหน้าเรียบร้อย บ้างก็นั่งกันบนรั้ว เป็นที่รื่นรมย์

มาพูดถึงตัวคอนเสิร์ต… วง keane มีสมาชิกสามคน คือ tom chaplin, richard hughes และ tim rice-oxley มาคอนเสิร์ตครั้งนี้เพื่อโปรโมตอัลบัมใหม่ under the iron sea ซึ่งเป็น studio album ที่สองของพวกเขา เพลงที่เลือกมาแสดงก็เป็นเพลงจากอัลบัมใหม่ รวมถึงเพลงจากอัลบัมแรก ตามรายชื่อด้านบน (คิดว่าเรียงครบนะ อาจหลงลืมไปบ้าง หุหุ)

การแสดงคอนเสิร์ตของพวกเขาเรียกได้ว่ายอดเยี่ยม ใครเป็นแฟนวงนี้แล้วไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตจริงๆของพวกเขาล่ะก็ คุณพลาดอะไรไปมากเลย ทั้งดนตรีและการร้องสดมันเหนือกว่าที่ได้ยินใน cd ซึ่งผ่านการ process และตรวจคุณภาพ แก้ไข มาแล้วหลายขั้นตอนยิ่งนัก โดยเฉพาะเสียงของนักร้องนำ ที่ทั้งมีพลัง และความกว้างของเสียงเหนือธรรมดา พอมาร้องสดร่วมกับดนตรีสด ก็ยิ่งฟังดูดีขึ้นไปกันใหญ่ คิอเขาร้องเสียงสูงแล้วรู้สึกว่ามันเป็นธรรมชาติ ไม่ได้บีบเสียงเพื่อให้มันไปแตะโน๊ตสูงๆ นอกจากร้องแล้วแล้วเขายังเล่น keyboard ด้วย การแสดงของวงนี้ ไม่มีเครื่องสายเลย น่าทึ่งดี มีแค่กลองกับ keyboard เท่านั้นเอง ส่วนเสียงอื่นๆก็สังเคราะห์กันขึ้นมา

คงไม่พูดถึงเป็นเพลงๆนะครับ เพราะเขาร้องได้อารมณ์กว่าใน cd หมดเลย และผมก็ชอบทุกเพลงด้วย ยิ่งตอนร้องเพลง everybody’s changing เจ้าฝรั่งคนที่นั่งอยู่ข้างหน้า ก็เหมือนจะถูกใจมาก เด้งตัวขึ้นมาดิ้นอย่างบ้าคลั่ง [sick]

จะมีก็แต่เพลง is it any wonder? ที่ฟังแล้วรู้สึกว่าด้อยกว่า cd หน่อย (หรือเพราะว่าเหนื่อยแล้ว) เสียงใน cd มันฟังดูดัดจริตดี มีสะบัดเสียงด้วย พอร้องสดแล้วมันฟังดูเนิบไป… จบเพลงนี้พี่แกสามคนก็ say goodbye แล้วก็เดินกลับลงไปเฉยเลย ผมก็เฮ้ย!!! จบแค่นี้หรอ ยังไม่ได้ฟังเพลง atlantic เลย เดี๋ยวมีโกรธ… แฟนๆก็ปรบมือเรียกออกมาใหม่ พี่แกถึงกลับมาเล่นอีกสามเพลงรวด atlantic, crystal ball และ bedshaped ก่อนที่จะลากลับไปจริงๆ พร้อมกับพูดภาษาไทย เรียกเสียงกรี๊ด อีกหลายประโยค (น่าเสียดาย… ที่ keane ไม่เล่นเพลง can’t stop now) การแสดงทั้งหมดของ keane กินเวลาไปชั่วโมงกว่าๆ เหมือนยังไม่อิ่มเลย แต่นั่งคิดดูแล้ว แกก็ร้องเพลงเด่นมาครบหมด (ยกเว้นเพลง can’t stop now) แล้วก็มีเพลงออกมาแค่สองอัลบัมเอง ร้องมากกว่านี้ก็คงต้องร้องให้ครบทุกเพลง (แต่อยากฟังเพลง walnut tree ด้วยอะ) ถ้าคราวหน้ามาอีกก็คงไปดูอีก…

2006.08.10