เมื่อวานเย็นได้ออกไปชม concert for green global village “sweet nuj” ที่จัดขึ้นเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๕๑ เวลา ๑๗.๐๐ น. ณ หอประชุมเล็ก ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งก็เป็นคอนเสิร์ตของคุณ วรนุช กนกากร เจ้าของบทเพลง รักยุค hi-tech นั่นเอง งานนี้เธอก็นำเพลงจากอัลบัม ต้นฉบับเสียงหวาน มาขับกล่อมผู้ฟังในโลกปัจจุบัน ที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบในทุกทุกอย่าง ด้วยเสียงร้องและดนตรีหวานซึ้ง ที่หมุนโลกให้ช้าลง…

คอนเสิร์ตเริ่มตรงเวลา ๑๗.๐๐ น.เป๊ะ ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งเคยไปคอนเสิร์ต ที่ศิลปินมาแสดงตรงเวลาแบบนี้ เยี่ยมจริงจริง เพลงแรกที่นำมาแสดงคือเพลง “ลาวคำหอม” เพลงไทยเดิม ประพันธ์โดยพระยาประสานดุริยศัพท์ ซึ่งคุณวรนุช เคยขับร้องในอดีตสมัยสาวสาว (ไม่มีในอัลบัมนะครับ ต้องมาฟังที่คอนเสิร์ตนี้เท่านั้น) เพลงที่สองคือเพลง “อ้างฟ้าอ้างฝน” ที่เขาว่าเป็นเพลงที่เศร้าที่สุดในอัลบัม ตามด้วยเพลงที่สาม ยังจำได้ไหม ที่หยิบเอาเพลงของสุนทราภรณ์มาขับร้องใหม่ได้อย่างไพเราะ จากนั้นก็เข้าเพลงที่สี่ “แจกันดอกไม้” เพลงจากอัลบัมร้องคู่กับ บรรณ สุวรรณโณชิน โปรดิวเซอร์และคนแต่งเพลงในอัลบัมนี้

เพลงที่ห้า “หลงมนต์” อีกเพลงจากอัลบัมที่ได้คุณจุ้ย (ศุ บุญเลี้ยง) มาร่วมร้องด้วย ก่อนจะเข้าเพลงที่หก โปรดฟังอีกครั้ง เพลงของคุณจุ้ย ที่บอกได้แรงบันดาลใจ มาจากเสียงประกาศว่า “โปรดฟังอีกครั้ง” ต่อด้วยเพลงที่เจ็ด “ฝากรัก” เพลงเก่าต้นฉบับโดยคุณ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และเพลงที่เก้า “ชีวิตฉันมีแต่เธอ” เพลงที่สิบ “คำหยาบ” โดยเพลงคำหยาบ มี โก้ saxman มาร่วมบรรเลงด้วย (ต้นฉบับในอัลบัมเพลงนี้รู้สึกจะเป็นเสียงคลาริเน็ต)

เพลงที่สิบก็เป็นเพลงจากในอัลบัมอีกเช่นกันคือ “มีใครไม่แก่บ้าง” ซึ่งก็จะมีการย้อนความถึง เหตุการณ์ที่คุณวรนุช ไม่ยอมจะอัดเพลงนี้ และก็ไม่ยอมร้องด้วย แต่สุดท้ายก็ยอมเข้าห้องอัดเพลงนี้ในที่สุด แต่ในคอนเสิร์ตนี้ก็ไม่ยอมร้องอยู่ดี (ฮา) เพลงนี้เลยกลายเป็นเพลงบัลเลงที่เรียบเรียงใหม่ ที่มีท่อนโซโล่ของเครื่องดนตรีทุกชิ้น ตั้งแต่ แซ็กโซโฟน (โก้ saxman), ไวโอลิน (สุวรรณ มโนษร), ดับเบิ้ลเบส (พีระพล ลีละเศรษฐกุล), กลอง (ธวัช แก้วสมัคร), ฟลุ๊ต (ปฎิฎาณ พูลสวัสดิ์), กีตาร์คลาสสิค (ธนภูมิ เพิ่มพูน) และ เปียโน (บรรณ สุวรรณโณชิน) ซึ่งแต่ละคนก็อิมโพรไวซ์กันได้อย่างมืออาชีพจริง สุดยอดไปเลย

เพลงที่สิบเอ็ด รักไม่รู้ดับ ขับร้องโดน บรรณ สุวรรณโณชิน เป็นเพลงที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันดี จากโฆษณาบัตร ktc visa platinum เพลงนี้ต้นฉบับขับร้องโดย สวลี ผกาพันธ์ (ซึ่งเรียบเรียงมาจากเพลง on the sunny side of the street ประพันธ์โดย jimmy mchugh ในปี 1930) ส่วนเพลงที่สิบสอง “ของมึนเมา” และเพลงที่สิบสาม “ชาเย็น” ก็เป็นเพลงเก่าของคุณบรรณ โดยเพลง “ชาเย็น” เอามาเรียบเรียงใหม่แล้วให้คุณวรนุชร้อง เพลงนี้รวมอยู่ในซีดีอัลบัมพิเศษ “bai cha time”

เพลงที่สิบสี่ “รักคือคำตอบ” เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมชอบการเรียบเรียงที่สุด ได้มาฟังเล่นสดสดก็ยอดเยี่ยมจริง แต่เสียงไมค์ของคุณวรนุชในเพลงนี้กลับสู้เสียงเครื่องดนตรีไม่ไหว เกือบโดนดนตรีกลบไป (ว่าแล้วก็หยิบเพลงนี้มาแปะในเอ็นทรี่นี้เสียเลย) เพลงปิดท้ายก็เป็นเพลงที่ทุกคนรู้จักกันดี นั่นก็คือ “รักยุค hi-tech”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

หลังจากจบเพลงนี้แล้ว นักดนตรีก็ลงจากเวทีไปหมดตามคิว (ซึ่งตอนนี้ผู้ฟังก็ปบรบมือรอ encore กันอยู่) แต่คุณวรนุชกลับไม่ลงตามคิว เพราะไม่อยากเดินขึ้นลงบันไดหลายขั้นบ่อยบ่อย (ฮา) จากนั้นคุณวรนุชก็โชว์เพลงอีกสามเพลงรวด เพลงแรก (เพลงชื่ออะไร จำไม่ได้?! [sick] )คุณวรนุชหยิบกีตาร์มาเล่นด้วย ต่อด้วยเพลง “ใครหนอ” เพราะใกล้วันแม่แห่งชาติแล้ว เพลงนี้ร้องกับคุณจุ้ย (ศุ บุญเลี้ยง) และเพลงสุดท้าย “อิ่มอุ่น” ไพเราะมากมาก

โดยรวมก็เป็นคอนเสิร์ตที่ดูเป็นกันเองทีเดียว คุณวรนุชดูเป็นคนที่มีอารมณ์ดีมากมาก ยิ้มหัวเราะได้ตลอดรายการ พาเอาคนฟังอดอมยิ้มไปด้วยไม่ได้ นักดนตรีทุกคนก็มาช่วยแต่งเติมสิสันของบทเพลงได้อย่างมืออาชีพ โดยเฉพาะคุณโก้ saxman นี่แหละ ส่วนคุณบรรณก็ขยันปล่อยมุขนะฮะ แต่บางทีก็ปล่อยถี่เกินไปจนคนฟังตามไม่ทัน กลายเป็นแป๊กไปก็หลายอยู่

concert for green global village “sweet นุช” เมื่อ “ต้นฉบับเสียงหวาน” หมุนโลกให้ช้าลง คือ จุดประกาย คอนเสิร์ต ซีรีส์ ลำดับที่ ๒๘ หนึ่งในโครงการ “1 องศา รวมพลังลดวิกฤติโลกร้อน” จัดโดย หนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ และ สำนักงาน นโยบายและแผนพลังงาน กระทรวงพลังงาน

ป.ล. ขอบคุณนายอุดมสำหรับบัตรคอนเสิร์ต

2008.08.04