Passaram 193 dias desde que Alice foi vista pela última vez. Todos os dias Mário, o seu pai, sai de casa e repete o mesmo percurso que fez no dia em que Alice desapareceu. A obsessão de a encontrar leva-o a instalar uma série de câmaras de vídeo que registam o movimento das ruas. No meio de todos aqueles rostos, daquela multidão anónima, Mário procura uma pista, uma ajuda, um sinal… A dor brutal causada pela ausência de Alice transformou Mário numa pessoa diferente mas essa procura obstinada e trágica, é talvez a única forma que ele tem para continuar a acreditar que um dia Alice vai aparecer. เห็นตัวอย่าง แล้วอยากดูเฟร้ยยยย
เพลงหลอนดีแท้
มันผ่านไป 193 วันแล้วหลังจากที่มีคนเห็น alice ครั้งสุดท้าย ทุกๆวันนั้น Mário พ่อของ alice ก็ทำทุกอย่างตามลำดับเหมือนในวันที่ alice หายตัวไป เขาติดกล้องตามถนนหนทาง และในหลายๆที่ เพื่อค้นหาเบาะแส เส้นทาง หรือแม้แต่สัญญาณ… ความเศร้าโศกอย่างที่สุดราวกับหัวใจแตกสลายที่ alice หายตัวไป ทำให้ Mário เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
2005.10.01
« la coupe de feu
anamara »
















